الهى نمىشود « 1 » . و در حديث ديگر از امام موسى كاظم عليه السّلام منقول است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله را كفران نعمت مىكردند ، و شكر احسان او نمىكردند ، با اينكه حقّ نعمت و احسان بر قرشى و عربى و عجمى داشت ، و چه كس معروف و نيكيش بر خلق زياده از آن حضرت بود ، و همچنين ما اهل بيت را كفران مىكنند ، و شكر نيكى و احسان ما را مرعى نمىدارند ، و نيكان مؤمنان نيز چنين‌اند كه احسانها و نيكىهاى ايشان را كسى شكر نمىكند « 2 » . و ايضا منقول است كه مفضّل بن عمر به حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام عرض نمود : جمعى از علماى عامّه كه نزد مايند مىگويند چون حق‌تعالى بنده‌اى را دوست داشت ملكى از آسمان براى رفعت شأن او ندا مىكند كه خدا فلان شخص را دوست مىدارد شما او را دوست داريد ، پس محبّت او در دلهاى مردم مىافتد ، و هر بنده‌اى را كه دشمن داشت منادى از آسمان ندا مىكند كه حق‌تعالى فلان شخص را دشمن مىدارد شما او را دشمن داريد ، پس عداوت او در دلهاى مردم افتد ، چون اين را گفتم حضرت راست نشستند ، و سه مرتبه به دست اشاره نمودند ، و گفتند : نه چنين نيست كه ايشان مىگويند ، و ليكن چون حق‌تعالى بنده‌اى را دوست داشت مردم را در زمين وامىدارد كه به عداوت و دشمنى او مشغول مىشوند ، و بد او را مىگويند ، پس آنها گناهكار مىشوند و موجب ثواب و اجر او مىشود ، و چون بنده‌اى را دشمن دارد او را محبوب مردم مىگرداند كه به ناحق مدد او كنند ، و او و مدح‌كنندگان او هر دو گناهكار باشند ، بعد از آن فرمود :

--> ( 1 ) بحار الانوار 67 / 259 ح 1 . ( 2 ) بحار الانوار 67 / 260 ح 2 .